Ja już swoj wielki dzień mam za sobą. ))))). W tym momencie jestem na etapie urzadzania swojego wymarzonego gniazdka.Kupiliśmy ładne własne M w zielonej dzielnicy miasta. Czteropokojowe kuchnia umywalnia i taras. Mam w tym momencie salon, pokój dla dziecka , sypialnie i pokój gościnny.Jak zaczełam urzadzać sobie wnętrza to okazało się to nie lada wyzwaniem..W sumie  to tak myśle ze nawet organizacja wesela nie była tak wyczerpujaca jak wybór mebli podług, glazury.Całe szczeście że posiadałam trochę szczęścia w poszukiwaniu łoża małżeńskiego( jest to przecież podstawa życia małżeńskiego i znacząc element przy staraniu się o potomstwo, przezciez wypada się czuć komfortowo i wygodnie).Ja kupiłam cudne łóżka kontynentalne do swojej sypialni i pokoju gościnnego ponieważ chce żeby moi rodziciele którzy często do nas przyjeżdzaja spali wygodnie. Moi znajomi maja łóżka hilding u siebie w domu i jak śniłam u nich kiedyś po bibie to pamiętam ze było uroczo wygodnie i już wtedy zaplanowałam ze kupie takie też materace hilding do swojego domu. Już zadysponowałam w sklepie internetowym 2 szutki.

Ślub jest przykładem uroczystości, której przebieg pomimo zmieniającego się świata podlega regułom i tradycjom przyjętym od dawien dawna. Bardzo niewiele par decyduje się w tej kwestii na oryginalne i nowatorskie rozwiązania zrywające definitywnie z tradycją. Zapewne jednym z powodów jest presja otoczenia (m.in. rodziców Państwa Młodych). 

A jak wyglądały tradycje ślubne przed laty? Wszystko rozpoczynało się od tradycyjnych swatów, nazywanych również zmówinami. Kiedyś małżeństwa traktowane były po prostu jako interes pomiędzy dwiema rodzinami, mający przynieść im wymierne korzyści. Stąd zmówiny były formą wizyty wysłannika rodziny Pana Młodego (swata) w domu rodzinnym przyszłej małżonki. Zwykle nie były one oficjalnie zapowiadane, a prawdziwy cel wizyty bywał ukryty pod pozorem np. kupna zboża lub trzody. O akceptacji kandydata na męża decydowała rodzina panny na wydaniu, a butelka wódki przyniesiona przez swata stanowiła swojego rodzaju przypieczętowanie dobitego targu.